Δόξα τω Θεώ, πάντων ένεκεν. - Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

Γέροντας Παΐσιος: «Ὅταν κανεὶς ψάλλη χωρὶς νὰ ἔχη καλὴ πνευματικὴ κατάσταση, εἶναι χειρότερο ἀπὸ μουσικὴ παραφωνία»




- Ὁ τρόπος ποὺ ψάλλω, Γέροντα, εἶναι βαρύς. Ἔχω τὸν λογισμὸ πὼς αὐτὸ ὀφείλεται στὸ ὅτι ἡ προφορά μου εἶναι βαρειά.

- Σὲ ἔχω δεῖ καὶ …βαρειὰ καὶ …ἐλαφριά! Ὅταν εἶσαι βαρειά, τότε ψέλνεις καὶ βαριά. Ἀπὸ τὴν ἐσωτερική σου κατάσταση ξεκινάει αὐτό· αὐτὴν νὰ ἐλέγχης. Ἕνας ποὺ ἔχει λεπτὴ φωνή, ἂν εἶναι σὲ καλὴ πνευματικὴ κατάσταση, ἀκούγεται σὰν ἀηδονάκι· ἀλλιῶς, εἶναι σὰν νὰ τσιρίζη. Ἕνας ποὺ ἔχει χονδρὴ φωνή, ἂν δὲν εἶναι σὲ καλὴ πνευματικὴ κατάσταση, ἀκούγεται σὰν γέρος ποὺ μαλώνει. Ἂν ψάλετε μία-μία, θὰ καταλάβετε σὲ τί κατάσταση βρίσκεσθε ἐκείνη τὴν ὥρα.

- Γέροντα, ὅταν ψάλλουμε στὸν ναό, προσέχουμε νὰ μὴ γίνωνται παραφωνίες.
- Φυσικά, χρειάζεται νὰ προσέχετε, γιατί ὅλα πρέπει νὰ γίνωνται «εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν».

 Πρῶτα ἀπὸ ὅλα ὅμως πρέπει νὰ φροντίζουμε νὰ ἐφαρμόσουμε τὸ «εὐσχημόνως» στὴν ψυχή μας, νὰ ὑπάρχη δηλαδὴ ἡ ψυχικὴ τάξη, νὰ εἴμαστε ἐντάξει μὲ τὸν Θεό. Ὅταν κανεὶς ψάλλη χωρὶς νὰ ἔχη καλὴ πνευματικὴ κατάσταση, αὐτὸ εἶναι χειρότερο ἀπὸ μία μουσικὴ παραφωνία. Γιατί, ὅπως τὸ καλὸ φέρνει... μία καλὴ ἀλλοίωση, ἔτσι καὶ τὸ κακὸ φέρνει μία κακὴ ἀλλοίωση, καὶ δὲν μποροῦν νὰ προσευχηθοῦν οἱ ἄνθρωποι. Ἂν δὲν εἶναι τακτοποιημένος ἐσωτερικὰ κανείς, ἂν ἔχη ἀριστεροὺς λογισμούς, μικροπρέπειες κ.λ.π., τί ψαλτικὴ νὰ κάνη; Πῶς θὰ νιώση μέσα του τὴν παραδεισένια γλυκύτητα, γιὰ νὰ ψάλη μὲ τὴν καρδιά; Γι΄ αὐτὸ λέει: «Εὐθυμεῖ τις; ψαλλέτω»! 

Ὅσοι ψάλλουν, κανονικὰ πρέπει νὰ ἔχουν τὴν πιὸ τρυφερὴ καρδιὰ καὶ τὴν πιὸ γλυκειὰ καὶ χαρούμενη ἐσωτερικὴ κατάσταση. Πῶς νὰ ψάλης «Φῶς ἱλαρόν…», ἂν δὲν ἔχει ἱλαρότητα;

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Γέροντος Παϊσίου 
τοῦ Ἁγιορείτου «Περὶ Προσευχῆς, 
ἐκδόσεις τοῦ Ἡσυχαστηρίου 
Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σουρωτῆς

Πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2014/08/blog-post_99.html

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

Ἡ Κοίμησις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ὅταν ᾖλθε ἡ στιγμὴ τοῦ τέλους τῆς ἐπίγειας ζωῆς τῆς Θεοτόκου, ἄγγελος Κυρίου τῆς τὸ μετέφερε τρεῖς ἡμέρες πρίν. Ἡ χαρὰ τῆς Παναγίας ἦταν πολὺ μεγάλη διότι θὰ πήγαινε νὰ συναντήσει τὸν Υἱό της καὶ Θεό της. Ἀφοῦ λοιπὸν πῆγε καὶ προσευχήθηκε στὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, γύρισε στὸ σπίτι τοῦ Ἰωάννη καὶ ἔκανε γνωστὴ τὴν κοίμησή της. Μάλιστα ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι λίγο πρὶν τὴν κοίμησή της, οἱ Ἀπόστολοι ποὺ δὲν ἦταν ὅλοι στὰ Ἱεροσόλυμα, μὲ θαυμαστὸ τρόπο μεταφέρθηκαν ὅλοι δίπλα της. Ὅταν ἐκοιμήθη ἡ Παναγία, μὲ ψαλμοὺς καὶ ὕμνους τὴν τοποθέτησαν στὸ μνῆμα τῆς Γεθσημανῆς. Ἀνοίγοντας δὲ τὸ μνῆμα μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες, ἔκπληκτοι εἶδαν ὅτι ἡ Παρθένος Μαρία, ἀναστήθηκε σωματικὰ καὶ ἀνελήφθη στοὺς οὐρανούς.

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος α’.
Ἐν τῇ γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ κοιμήσει τὸν κόσμον, οὐ κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, Μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταῖς πρεσβείαις ταῖς σαῖς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον. Ἦχος β’. Αὐτόμελον.
Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν· ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν, ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/sid/377/sxsaintinfo.aspx

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

Η θέση της Παναγίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία «Εν τιμή έστω Μαρία»

Η Ορθόδοξος Εκκλησία δέχεται την ορθήν άποψιν και απορρίπτει τις υπερβολές. Ακολουθεί την Αποστολική Παράδοση και απαγορεύει την λατρευτική προσκύνησι, ή την λατρεία της Θεοτόκου. Στο σημείο αυτό είναι σύμφωνος με τη γνώμη του Αγίου Επιφανίου, ο οποίος λέγει: «Την Μαρίαν μηδείς προσκυνείτω». Δηλαδή να μη Την λατρεύη κανείς σαν Θεά. Διότι η λατρεία ανήκει μόνον στην Αγία Τριάδα, τον Πατέρα, τον Υιόν και το Άγιον Πνεύμα. Στην Παναγία επιβάλλεται η τιμητική προσκύνησις. Ο Άγιος Επιφάνιος λέγει: «Εν τιμή έστω Μαρία».
Τέτοια τιμητική προσκύνησις ανήκει σε όλους τους Αγίους. Ξεχωριστά όμως και τιμητικώτερα στην Παναγία, η Οποία έγινε Μητέρα του Θεού. Ο Υιός είναι Θεός, η Μητέρα είναι άνθρωπος. Άλλη είναι η δόξα του Θεού και άλλη η δόξα της Παναγίας.
Έτσι η Ορθόδοξος Εκκλησία χαράζει τον σωστό δρόμο. Ακολουθεί την Βασιλική οδό. Όχι της λατρευτικής, αλλά της τιμητικής προσκυνήσεως της Παναγίας. Δεν δέχεται την Μαριολατρεία των Παπικών, αλλά απορρίπτει και την ακρότητα των Προτεσταντών.
Η Παναγία πρεσβεύει εις τον Υιόν της υπέρ ημών. «Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου σώσον ημάς». Είς μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων ο Ιησούς Χριστός. Η Παναγία πρεσβεύει, δέεται στον Υιόν Της Θεόν, για την σωτηρία των αμαρτωλών. Διότι όπως λέγει ο Μέγας Βασίλειος, «Πολλά ισχύει δέησις Μητρός προς ευμένειαν Δεσπότου».


Πηγή: «Ο βίος της Παναγίας», Αρχ. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου, εκδ. Ορθόδοξος Τύπος

Οι «απολειφθέντες» (Τι γίνεται με αυτούς που απουσιάζουν την Κυριακή από την εκκλησία;)

Και τι γίνεται με αυτούς που απουσιάζουν την Κυριακή από την εκκλησία; Όλοι αυτοί είναι για την κόλαση και δεν υπάρχει γι’ αυτούς σωτηρία;
Ας δούμε πως αντιμετωπίζει η Εκκλησία τους απόντες. Κανένας δεν είναι για την κόλαση. Όλοι είμαστε για τον παράδεισο και, αν θέλουμε, μπορούμε να τον κερδίσουμε.
Πρόσεξε τώρα, αδελφέ μου, τα παρακάτω, για να θαυμάσεις τη φιλανθρωπία τους Θεού.
Εάν εξετάσουμε τους ανθρώπους από την εξωτερική τους στάση, θα δούμε ότι μερικοί απουσιάζουν δικαιολογημένα και μερικοί αδικαιολόγητα.
Ποιοι απουσιάζουν δικαιολογημένα; Είναι οι ασθενείες, οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι μητέρες που έχουν μωρά παιδιά ή είναι έγκυοι, οι οικογένειες που έχουν ασθενείς στο σπίτι ή ηλικιωμένα άτομα που δεν μπορούν να μείνουν μόνα τους, και πολλές άλλες περιπτώσεις που είναι ανάγκη να απουσιάσουν από την ιερή σύναξη της Εκκλησίας.
Πολλές φορές αυτοί επιθυμούν τόσο πολύ να βρίσκονται στην εκκλησία, που είναι σαν να είναι παρόντες. Παρακολουθούν τη θεία Λειτουργία από το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση και όσο μπορούν συμμετέχουν στη θεία Λειτουργία. Αυτοί, αν και απουσιάζουν, ωφελούνται περισσότερο από αυτούς που είναι σωματικά στην εκκλησία αλλά το μυαλό τους τρέχει εδώ και εκεί και δεν συγκεντρώνεται στη λατρεία.
Πόσο συγκινητικό είναι το ότι η αγία μας Εκκλησία τους θυμάται και τους μνημονεύει στη θεία Λειτουργία! «Μνήσθητι, Κύριε, του περιεστώτος λαού, και των δι’ ευλόγους αιτίας απολειφθέντων, και ελέησον αυτούς και ημάς κατά το πλήθος του ελέους σου». θυμήσου, Κύριε, με ευσπλαχνία τον λαό σου που βρίσκεται αυτή την ώρα στο ναό και αυτούς οι οποίοι δικαιολογημένα απουσιάζουν και δεν ήλθαν, και ελέησε και αυτούς και εμάς σύμφωνα με το πλήθος του ελέους σου.
Τώρα τι να πούμε γι’ αυτούς που δεν ανήκουν σ’ αυτήν την κατηγορία; Γι’ αυτούς που απουσιάζουν από αμέλεια και αδιαφορία; Πρώτα να πούμε με πόση στοργή τους αντιμετωπίζει η Εκκλησία και ύστερα ποιο είναι το καθήκον μας προς αυτούς.
Η αγία μας Εκκλησία, για να μας βοηθήσει να εκκλησιαζόμαστε, καθώς έχει εξουσία από τον Θεό, αφορίζει αυτούς που απουσιάζουν αδικαιολόγητα. Πρόσεξε όμως, αδελφέ μου, για να καταλάβεις το νόημα αυτού του αφορισμού.
Ένας κανόνας της έκτης Οικουμενικής Συνόδου, ο 80ος, ορίζει, όποιος απουσιάζεις επί τρεις συνεχείς Κυριακές χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος, να αφορίζεται, δηλαδή να αποκόπτεται από την Εκκλησία και να μην έχει κοινωνία με τους άλλους πιστούς.
Αλήθεια, πόσο φιλάνθρωπος είναι ο κανόνας αυτός! Δεν αφορίζει εκείνον που απουσιάζει μία ή δύο Κυριακές χωρίς σοβαρό λόγο. Του δίνει προθεσμία. Αν απουσιάσει και Τρίτη Κυριακή, τότε τον τιμωρεί. Έχει επομένως στη διάθεσή του τρεις εβδομάδες να σκεφθεί και να μετανοήσει. Και κάτι άλλο σημαντικό. Δεν τον αφορίζει η Εκκλησία. Ο ίδιος με τον να απομακρύνεται από την Εκκλησία αφορίζει τον εαυτό του. Η Εκκλησία, για να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πόσο επιζήμιο είναι να απουσιάζουμε από την ιερή σύναξη, έβαλε τον κανόνα αυτόν. Για να καταλάβουμε ότι δεν είναι ασήμαντη η απουσία μας από την Εκκλησία.
Μερικοί από αυτούς που απουσιάζουν αδικαιολόγητα προβάλλουν και την εξής αστήρικτη δικαιολογία: «Τι να κάνω στην Εκκλησία; Τα ίδια και τα ίδια ακούω πάντοτε. Εκτός αυτού δεν καταλαβαίνω αυτά που ακούω, διότι η γλώσσα είναι αρχαία».
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος απαντάει στις προφάσεις αυτές και μας λέγει: «Πώς θέλεις να καταλάβεις, αν δεν φροντίσεις να ασχοληθείς και να μελετήσεις αυτά που λέγονται στην Εκκλησία; Όσο περισσότερο συχνάζεις στην εκκλησία, τόσο περισσότερο θα τα καταλαβαίνεις. Δεν είναι λοιπόν ο λόγος που απουσιάζεις ότι δεν καταλαβαίνεις, αλλά ότι δεν ενδιαφέρεσαι να καταλάβεις». Σήμερα υπάρχουν τόσα ερμηνευτικά βοηθήματα και ο καθένας μπορεί να τα προμηθευθεί.
Πάλι ο ιερός Χρυσόστομος με τρεις λέξεις μας υποδεικνύει το χρέος μας απέναντι αυτών που απουσιάζουν: «Αναζήτησον τον απολειφθέντα», μας λέει. Ψάξε να βρεις αυτόν που απουσιάζει. Πόσο μας ελέγχουν αυτές οι τρεις λέξεις!


Πηγή: «Κάθε Κυριακή στην Εκκλησία», Αρχιμ. Γεωργίου Δ. Μπίζα, εκδ. «Ο ΣΩΤΗΡ», ΑΘΗΝΑΙ 2013



Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Η φιλανθρωπία του γέροντος Χαραλάμπους Βασιλόπουλου

Ήταν ο αείμνηστος Γέροντας ψυχή φιλάνθρωπος. Συμμετείχε στον ανθρώπινο πόνο. Πονούσε για τους ανθρώπους που υπέφεραν από φτώχεια, πείνα, αρρώστεια και συμφορές. Στις ανάγκες αυτές των συνανθρώπων μας έδειχνε έμπρακτα την αγάπη του προσφέροντας και τη στερνή δραχμή από το πενιχρό βαλάντιό του.
Οι γνωρίζοντες καλύτερα το οικογενειακό του δέντρο, λένε ότι σ’ αυτήν την αρετή ο Γέροντας είχε μοιάσει στην πονόψυχη και φιλάνθρωπη μητέρα του Σπυριδούλα που πάντα με μεγάλη χαρά έκανε τις μικρές φιλάνθρωπες ευεργεσίες της…
Ο π. Χαράλαμπος ήξερε ν’ αξιολογεί και να ιεραρχεί τις ανάγκες. Έτσι αν τύχαινε να έχει χρήματα στην τσέπη του που προορίζονταν για ένα συγκεκριμένο σκοπό, άλλαζε τον προορισμό τους αν τύχαινε μπροστά του μια άλλη ανάγκη.
Ένα βράδυ είχαν τηλεφωνήσει στο Γέροντα από τη γνωστή εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος», που ήταν ιδρυτής και πνευματικός καθοδηγητής της, και του είχαν ανακοινώσει ότι δεν είχαν χρήματα για ν’ αγοράσουν το απαιτούμενο χαρτί του φύλλο που επρόκειτο να κυκλοφορήσει.
Εκείνος όμως ο μακαριστός που είχε μεγάλη πίστη στο Θεό και πολύ συχνά χαρακτήριζε τους πιστούς και ειδικότερα τους ιερωμένους «ως μηδέν έχοντας και τα πάντα κατέχοντας», βρήκε το ποσό που χρειαζόταν για χαρτί. Τηλεφώνησε μάλιστα στην εφημερίδα και ζήτησε να περάσει κάποιος το πρωί από το κελί του στο Μοναστήρι να του δώσει τα χρήματα.
Πολύ πρωί, ξημερώματα, την άλλη μέρα, πέρασε από το Μοναστήρι, να πάρει τα χρήματα για το χαρτί μια ανηψιά του. Μόλις την αντίκρυσε ο π. Χαράλαμπος την υποδέχθηκε με κάποια αμηχανία και χαμογελώντας της είπε:
-          Ξέρω, ήρθες για τα χρήματα. Χθες το βράδυ που τηλεφώνησα τα είχα. Σήμερα όμως δεν υπάρχουν. Προηγήθηκε κάποια επείγουσα ανάγκη και τα διέθεσα…
Και ποια ήταν η έκτακτη αυτή ανάγκη; Όπως μάθαμε, λίγες ώρες πριν είχε επισκεφθεί τον Γέροντα μια χαροκαμένη μάνα. Χτύπησε την πόρτα του κι αυτός ανοίγοντας βλέπει μια δυστυχισμένη μαυροφόρα μνα κλαίει και να τον παρακαλεί:
-          Παππούλη μου είμαι μόνη κι έρημη. Το κορίτσι μου πέθανε στο Νοσοκομείο. Δεν έχω χρήματα να το πάω στο χωριό μου να το κηδέψω. Σε παρακαλώ βοήθησέ με…
Ο π. Χαράλαμπος χωρίς πολλές διατυπώσεις πήρε τα χρήματα που είχε για το χαρτί και της τα έδωσε, παρηγορώντας την έμπρακτα, στη δύσκολη εκείνη ώρα.

Όταν σ’ άλλη περίπτωση πήγε κάποιος από το τυπογραφείο του «Ορθόδοξου Τύπου» στο Μοναστήρι να πάρει χρήματα όπως είχανε συνεννοηθεί και διεπίστωσε ότι είχαν δοθεί για άλλη ανάγκη, ρώτησε:
-          Και τα έδωσες όλα, π. Χαράλαμπε;
-          Αφού τα είχα, κι αφού ήταν ανάγκη να δοθούν, μπορούσα ν’ αρνηθώ; Είπε αφοπλιστικά ο Γέροντας.

Πηγή: «Ο μακαριστός Γέροντας, Αρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος» Μιχάλης Τσώλης, εκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» Αθήναι 1996 (σελ. 71-72)


Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

Ο Γέρων Επιφάνιος για τα μνημόσυνα

-          Πάτερ, γιατί κάνουμε τα μνημόσυνα, αφού  «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια»;
-          Διάβασες την επιμνημόσυνη Ακολουθία καμιά φορά προσεκτικά;
-          Όχι!
-          Να τη διαβάσεις! Δεν μιλά πουθενά για μετάνοια. Αναφέρει μόνο εκφράσεις όπως: «Ανάπαυσον την ψυχήν του δούλου Σου… Ως αγαθός και φιλάνθρωπος Θεός συγχώρησον…» κ.τ.τ… Αυτό που συμβαίνει, καλό μου παιδί, είναι το εξής: Ένας υπόδικος καταδικάζεται σε θάνατο (ο αμαρτωλός για την κόλαση). Οι συγγενείς του και η μητέρα του (η Εκκλησία) κάνουν αίτηση χάριτος (επιμνημόσυνη δέηση) στον ανώτατο άρχοντα (τον Θεό). Αν Αυτός θέλει, χαρίζει την ποινή στον κατάδικο. Αν δεν θέλει η ποινή εκτελείται.
-          Μα καλά, Γέροντα, το έλεος του Θεού επεκτείνεται και στην κόλαση;
-          Αφού, παιδάκι μου, είναι άπειρο, υπάρχει χώρος ή κατάσταση που να το εμποδίσουν να επεκταθεί;




Απόσπασμα από το βιβλίο «ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ από τη διδασκαλία του πατρός Επιφανίου» - Έκδοσις Ιερού Ησυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνας, σελ. 243

Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014

Η Εορτή της Μεταμορφώσεως (6 Αυγούστου)

Νικόλαος Γεωργαντώνης
θεολόγος - ιεροψάλτης

"Μεταμορφώθης ἐν τῷ ὄρει, Χριστὲ ὁ Θεός, δείξας τοῖς Μαθηταῖς σου, τὴν δόξαν σου καθὼς ἠδύναντο· λάμψον καὶ ἡμῖν τοῖς ἁμαρτωλοῖς, τὸ φῶς σου τὸ ἀΐδιον, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Φωτοδότα δόξα σοι." 


Όπως μας διηγούνται οι Εὐαγγελιστές, Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστὸς πῆρε τοὺς μαθητὲς Πέτρο, Ἰωάννη καὶ  Ἰάκωβο καὶ ἀνέβηκε στὸ ὄρος Θαβὼρ γιὰ νὰ προσευχηθεῖ.  
Οἱ τρεῖς μαθητές Τουκουρασμένοι ἀπὸ τὴ δύσκολη ἀνάβαση στὸ όρος Θαβὼρ καὶ ἐνῷ έκατσαν να ξεκουραστοῦνἔπεσαν σὲ βαθὺ ὕπνοὍταν, ξύπνησαν, είδαν ένα ἐξαίσιο θέαμα

Τὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου έλαμπε σὰν τὸν ἥλιο, καὶ τὰ ρούχα Του ἦταν λευκὰ σὰν τὸ φῶς. Δίπλα Του ήταν Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας.

Ἀφοῦ οἱ μαθητὲς συνῆλθαν λίγο οι μαθητές,   Πέτρος, θέλοντας νὰ διατηρήσει αὐτὴ τη ουράνια κατάσταση, είπε να στήσουν τρεῖς σκηνές. Μία γιὰ τὸν Κύριο, μία γιὰ τὸ Μωϋσῆ καὶ μία γιὰ τὸν Ἠλία. Πρὶν τελειώσει τὴν φράση του όμως ᾖλθε σύννεφο ποὺ τοὺς σκέπασε καὶ μέσα ἀπ’ αὐτὸ ἀκούστηκε φωνὴ ποὺ ἔλεγε: «Οὗτος ἐστὶν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, αὐτοῦ ἀκούετε». Δηλαδή, Αὐτὸς εἶναι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ποὺ τὸν ἔστειλα γιὰ νὰ σωθεῖ ὁ κόσμος. Αὐτὸν νὰ ἀκοῦτε.

            Αυτό πρέπει να κάνουμε ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Πρέπει να υπακούμε στο θέλημα του Θεού και να ακολουθούμε το παράδειγμά τω Αγίων. Το πρόβλημα που υπάρχει σήμερα, οφείλεται στο ότι εμείς ξεφύγαμε από αυτό το δρόμο και απομακρυνθήκαμε από τον Θεό. Όπως στην παραβολή του Ασώτου, φύγαμε από τον Πατέρα μας, παραπλανόμαστε και είμαστε χαμένοι. Αλλά ας πάρουμε το παράδειγμα της μετανοίας του για να έρθουμε πίσω στο δρόμο προς τον Θεό. Ας συντονιστούμε στην συχνότητα του Θεού και η κατάσταση θα βελτιωθεί! 

Χρόνια πολλά και ευλογημένα σε όλους!!!




Τι θα πει ότι η Παναγία είναι αειπάρθενος;

Ο προφήτης Ησαΐας προφητεύει για τη μητέρα του Μεσσία και λέγει ότι θα είναι Παρθένος: «Ιδού η Παρθένος εν γαστρί…» (7, 14). Στον προφήτη Ιεζεκιήλ (44, 1-2) προφητεύεται η αειπαρθενία της Παναγίας με την εικόνα της «κεκλεισμένης πύλης», από την οποία διέρχεται μόνον ο Κύριος, χωρίς αυτή να ανοιχθεί.
Για το αειπάρθενο της Παναγίας στις αγιογραφίες της οι ζωγράφοι ζωγραφίζουν τρία αστέρια. Στο μέτωπο και στις δύο πλάτες. Τα τρία αστέρια συμβολίζουν την αειπαρθενία της Μαριάμ πριν, κατά και μετά τη γέννηση του Χριστού.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία πιστεύει ότι η Παρθένος Μαριάμ είναι αειπάρθενος. Ήταν δηλαδή παρθένος πριν, κατά και μετά τη γέννηση του Μεσσία. Το Χριστό Τον γέννησε παρθένος γυναίκα, για να φανερωθεί ότι ο Χριστός δε θα είναι συνηθισμένος άνθρωπος, γεννημένος από ανθρώπινη θέληση, αλλά γεννημένος από το θέλημα του Θεού. Στη γέννησή Του ο Χριστός γεννήθηκε με υπερφυσικό τρόπο, γιατί η Μαριάμ δεν πόνεσε, όπως η κάθε γυναίκα. Ο πόνος του τοκετού δεν υπήρχε στην Παναγία, γιατί η γέννηση του Χριστού ήταν εκτός της τιμωρίας των Πρωτοπλάστων. Μετά τη γέννηση του Χριστού η Παναγία αφιερώθηκε στο έργο της περίθαλψης του Χριστού και της προσευχής. Όλο το είναι της το κατέλαβε η αγάπη στον Υιό και Θεό της.

Από το βιβλίο «Νεανικές Αναζητήσεις - Α’ Τόμος: Ζητήματα πίστεως» (σελ.92), Αρχ. Μαξίμου Παναγιώτου, Ιερά Μονή Παναγίας Παραμυθίας Ρόδου


Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014

Οι θαυματουργές εικόνες. Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου


«Γιατί μερικές εικόνες συμβαίνει να είναι θαυματουργές;»
Γιατί έτσι το θέλει ο Θεός. Η θαυματουργία είναι δυνατή μόνο στο Θεό, σε κανέναν άλλο. Ούτε οι εικόνες ούτε οι άνθρωποι, που καταφεύγουν ευλαβικά σ’ αυτές, έχουν τη δύναμη να κάνουν ένα θαύμα. Το έλεος του Κυρίου είναι η αιτία και η πηγή όλων των θαυμάτων. Ο Θεός, καθώς είναι δεσπότης του σύμπαντος, μπορεί κάθε πράγμα να το χρησιμοποιήσει ως όργανο του ελέους Του.


Από το βιβλίο «Χειραγωγία στην πνευματική ζωή», Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, εκδ. Ιερά Μονή Παρακλήτου, σελ. 183